Pełnienie służby konwojowej
Regulamin Ogólny Żołnierza WP
Pkt 447-460
1. Przygotowanie broni przed służbą i po służbie
Pkt 447
Po odprawie służb, dowódca konwoju jako pierwszy przygotowuje broń w wyznaczonym do tego miejscu, a następnie (o ile konwojenci wyposażeni są w broń) podaje konwojentom komendę „Od prawego pojedynczo, magazynek – PODŁĄCZ”.
Pkt 449
Po zakończeniu służby konwojowej, dowódca konwoju jako pierwszy sprawdza broń w wyznaczonym do tego miejscu, a następnie (o ile konwojenci wyposażeni są w broń) podaje konwojentom komendę „Od prawego pojedynczo, magazynek – ODŁĄCZ”, „Do przejrzenia – BROŃ”.
Zasada jest identyczna jak w służbie patrolowej – dowódca konwoju zawsze działa pierwszy, a dopiero po sprawdzeniu własnej broni komendą reguluje czynności konwojentów. Kolejność „od prawego pojedynczo” oznacza wykonanie czynności jeden po drugim od żołnierza stojącego skrajnie po prawej, nie jednocześnie przez wszystkich.
2. Honory podczas konwojowania
W czasie konwojowania osób żołnierze konwoju i konwojowani nie oddają honorów. W innych przypadkach postępują na zasadach określonych dla służby patrolowej.
W czasie aktywnego konwojowania osoby – od momentu przejęcia jej pod opiekę do przekazania w miejscu docelowym – nikt z uczestników konwoju nie oddaje honorów, niezależnie od napotkanych stopni wojskowych.
Bezpieczeństwo i stały nadzór nad konwojowanym mają bezwzględne pierwszeństwo przed ceremoniałem. Oddawanie honorów wymaga odwrócenia uwagi i zmiany postawy ciała, co w ułamku sekundy mogłoby umożliwić ucieczkę lub doprowadzić do niebezpiecznego incydentu.
Zakaz oddawania honorów dotyczy wprost konwojowania osób (nie oddaje ich nikt)..
Przy mieniu lub dokumentach stosuje się zasady służby patrolowej tj.:
- Konwój dwuosobowy: konwojent idzie po lewej stronie dowódcy, honory oddają obaj jednocześnie i jednakowo.
- Konwój trzyosobowy i większy: konwojenci maszerują 2-3 kroki za dowódcą (dwójkami lub w rzędzie), a honory w imieniu całego konwoju oddaje wyłącznie dowódca.
3. Konwój w sądzie lub prokuraturze
W czasie pobytu konwoju w sądzie lub prokuraturze, wykonuje on polecenia prezesa sądu, przewodniczącego składu orzekającego lub prokuratora.
Punkt jasno wskazuje, komu podlega konwój po wejściu do budynku sądu lub prokuratury. Jest to moment, w którym żołnierze mają obowiązek wykonywać polecenia cywilnych organów wymiaru sprawiedliwości.
Osobami uprawnionymi do wydawania poleceń konwojowi są:
- Prezes sądu
- Przewodniczący składu orzekającego
- Prokurator
4. Meldunek po zakończeniu służby
Dowódca konwoju melduje o zakończeniu służby konwojowej i jej przebiegu oficerowi dyżurnemu jednostki (instytucji) wojskowej. W jednostce (instytucji) wojskowej, w której nie wystawia się służby oficera dyżurnego jednostki (instytucji) wojskowej, melduje oficerowi dyżurnemu dyżurnej służby operacyjnej lub żołnierzowi wyznaczonemu przez dowódcę jednostki (instytucji) wojskowej odpowiednio do podległości służbowej konwoju, a w placówce Żandarmerii Wojskowej jego komendantowi lub wyznaczonemu żołnierzowi. Rozlicza się z dokumentacji konwoju.
- Standardowa jednostka wojskowa: meldunek oficerowi dyżurnemu jednostki.
- Jednostka bez służby oficera dyżurnego: meldunek oficerowi dyżurnemu dyżurnej służby operacyjnej lub żołnierzowi wyznaczonemu przez dowódcę jednostki.
- Placówka Żandarmerii Wojskowej: meldunek komendantowi placówki lub wyznaczonemu przez niego żołnierzowi.
Obok meldunku ustnego dowódca konwoju ma obowiązek rozliczenia się z dokumentacji – protokołów przejęcia i przekazania konwojowanego, notatek służbowych, ewentualnych protokołów ze zdarzeń nadzwyczajnych.
5. Ochrona konwojowanego i zapobieganie kontaktom
Żołnierze konwoju w czasie pełnienia służby konwojowej obowiązani są pilnie strzec osób konwojowanych, aby nie dopuścić do ich ucieczki lub targnięcia się na własne życie oraz nie dopuszczać do jakichkolwiek kontaktów osób konwojowanych między sobą lub z osobami postronnymi, które nie uzyskały na to zezwolenia.
- Bezpieczeństwo fizyczne: zapobieganie ucieczce oraz wszelkim próbom samobójczym lub samookaleczeniom. Wymaga to od konwojenta ciągłego skupienia uwagi bezpośrednio na osobie konwojowanej, a nie tylko na otoczeniu.
- Izolacja: uniemożliwienie kontaktów z osobami postronnymi oraz między samymi konwojowanymi. Wyjątkiem są sytuacje, w których odpowiedni organ (np. prokurator lub sędzia) wyda na taki kontakt wyraźną zgodę.
6. Konwojowanie mienia i dokumentów
Pkt 453
Przy konwojowaniu przedmiotów (mienia, dokumentów) obowiązują te same zasady, jak przy konwojowaniu osób. Przed przyjęciem przedmiotów do konwojowania dowódca konwoju ma obowiązek:
- a)sprawdzić czy znajdują się one w stanie nienaruszonym, a w przypadku stwierdzenia uchybień, zameldować o tym osobie, która te przedmioty wydała,
- b)pozyskać informację od osoby przekazującej o sposobie postępowania z przedmiotami ze względu na ich właściwości.
Pkt 454
Przedmiot konwojowany, w zależności od rozmiarów, powinien być przechowywany (trzymany) przez jednego z konwojentów albo znajdować się pod stałą obserwacją.
- Kontrola stanu: sprawdzenie, czy mienie lub dokumenty są w nienaruszonym stanie (np. nienaruszone plomby, zamknięcia). W przypadku stwierdzenia uchybień należy to zgłosić osobie wydającej, co chroni konwojentów przed odpowiedzialnością za wcześniej powstałe uszkodzenia.
- Instruktaż o właściwościach: pozyskanie informacji o tym, jak obchodzić się z przedmiotami, ze względu na ich specyfikę (np. wrażliwość na temperaturę, wstrząsy czy wilgoć).
Sposób dozoru zależy od wielkości ładunku: mniejsze przedmioty jeden z żołnierzy trzyma bezpośrednio przy sobie, natomiast większe muszą znajdować się pod stałą obserwacją wzrokową.
Obowiązek zameldowania o uchybieniach to Twój główny mechanizm obronny. Warto zadbać, aby takie zgłoszenie zostało odnotowane w dokumentacji (np. w dokumentach przewozowych lub książce służby), zanim podpiszesz odbiór mienia. Jeśli przejmiesz uszkodzony przedmiot bez zgłoszenia tego faktu, bierzesz na siebie pełną odpowiedzialność za jego stan.
7. Ucieczka i utrata konwojowanego lub mienia
W przypadku ucieczki osoby konwojowanej, uszkodzenia konwojowanych przedmiotów (mienia, dokumentów) lub ich utraty (zaginięcia, kradzieży), dowódca konwoju, niezależnie od podjęcia czynności poszukiwawczych, powiadamia o tym niezwłocznie oficera dyżurnego jednostki (instytucji) wojskowej, z której wyznaczono konwój oraz oficera dyżurnego (wyznaczonego żołnierza) najbliższej jednostki (placówki) Żandarmerii Wojskowej.
- Czynności poszukiwawcze: natychmiastowe ruszenie w pościg lub zabezpieczenie miejsca zdarzenia. Jest to działanie priorytetowe, mające na celu odzyskanie osoby lub przedmiotu.
- Podwójne powiadomienie: poinformowanie oficera dyżurnego jednostki oraz najbliższej placówki Żandarmerii Wojskowej. Obowiązek ten dotyczy obu tych instytucji jednocześnie.
8. Kontrola służby konwojowej
Pkt 456
Dowódca konwoju podczas służby konwojowej może być kontrolowany z zakresu pełnienia służby przez:
- a)przełożonego dowódcy jednostki (instytucji) wojskowej, który organizuje służbę konwojową lub osobę przez niego upoważnioną,
- b)dowódcę jednostki (instytucji) wojskowej, który organizuje służbę konwojową lub osobę przez niego upoważnioną,
- c)oficera dyżurnego (pomocnika oficera dyżurnego) jednostki (instytucji) wojskowej, z której organizowany jest konwój,
- d)żołnierzy Żandarmerii Wojskowej w czasie realizacji czynności służbowych.
Pkt 457
Dowódca konwoju nie może być kontrolowany w czasie rozprawy sądowej, przesłuchania lub podczas innych czynności procesowych z udziałem osoby konwojowanej. W tym czasie kontrolujący ogranicza się do obserwacji pełnienia służby konwojowej.
Pkt 458
W czasie kontroli dowódca konwoju ma obowiązek:
- a)złożyć meldunek o treści, np.: „Panie kapitanie – dowódca konwoju kpr. Nowak, melduje konwój w czasie pobytu w prokuraturze” – w przypadku gdy osoba kontrolująca jest mu znana,
- b)jeżeli osoba kontrolująca jest nieznana, poprosić o okazanie upoważnienia do kontroli wraz z dokumentem potwierdzającym tożsamość, a następnie złożyć meldunek,
- c)udostępnić osobie kontrolującej dokumentację do kontroli i odnotowania faktu kontroli.
Pkt 459
Jeżeli żołnierz konwoju dopuści się naruszenia obowiązków albo jest niezdolny do dalszego pełnienia służby konwojowej, osoba kontrolująca powiadamia oficera dyżurnego jednostki (instytucji) wojskowej, z której organizowany jest konwój. Decyzję o dalszym przebiegu służby konwojowej podejmuje oficer dyżurny jednostki (instytucji) wojskowej, która zorganizowała konwój.
Zasady kontroli skupiają się na tym, aby nie zakłócać głównego zadania konwoju, szczególnie przed organami państwowymi:
- Kto może kontrolować:
- Przełożony dowódcy jednostki organizującej konwój (lub osoba przez niego upoważniona).
- Dowódca jednostki organizującej konwój (lub osoba przez niego upoważniona).
- Oficer dyżurny lub pomocnik oficera dyżurnego jednostki, z której wystawiono konwój.
- Żołnierze Żandarmerii Wojskowej podczas wykonywania swoich zadań.
- Kiedy kontrola jest ograniczona: kontrolujący musi wstrzymać się od podchodzenia do żołnierzy, żądania dokumentów czy meldunku w czasie:
- rozprawy sądowej,
- przesłuchania przez prokuratora,
- innych czynności procesowych z udziałem konwojowanego.
W tych sytuacjach kontrola sprowadza się wyłącznie do obserwacji z dystansu, aby nie zakłócać czynności prawnych i nie rozpraszać konwoju.
- Weryfikacja kontrolującego: jeśli dowódca konwoju nie zna osoby kontrolującej, ma obowiązek sprawdzić jej upoważnienie oraz dokument tożsamości. Dopiero po potwierdzeniu uprawnień składa meldunek.
- Decyzyjność przy nieprawidłowościach: kontrolujący nie ma prawa samowolnie przerwać służby żołnierza. W razie stwierdzenia naruszeń lub niezdolności do służby, powiadamia on oficera dyżurnego jednostki i to ten ostatni podejmuje decyzję co dalej.
- Konwój przebywa na sali rozpraw, trwa przesłuchanie. Do dowódcy podchodzi kontrolujący.
- Dowódca konwoju kontynuuje pilnowanie osoby i nie podejmuje żadnych działań wobec kontrolującego (nie melduje, nie rozmawia), aby nie zakłócać powagi sądu.
- Kontrolujący, zgodnie z przepisami, pozostaje w roli obserwatora.
- Dopiero po opuszczeniu sali lub ogłoszeniu przerwy w czynnościach, dowódca składa meldunek i udostępnia dokumentację do wpisu.
- ☐ Dokumenty potwierdzające wyznaczenie konwoju.
- ☐ Znajomość celu konwoju oraz aktualnej sytuacji.
- ☐ Odnotowane zdarzenia nadzwyczajne w posiadanej dokumentacji.
- ☐ Pamiętanie o zakazie składania meldunku w trakcie trwania czynności procesowych.
9. Służba konwojowa Żandarmerii Wojskowej
Zasady organizowania, pełnienia i dokumentowania służby konwojowej przez żołnierzy Żandarmerii Wojskowej określają odrębne przepisy.
Ten zapis jasno rozgranicza konwoje wystawiane przez jednostki wojskowe od zadań realizowanych przez Żandarmerię Wojskową. Wszystkie zasady omówione w poprzednich punktach dotyczą wyłącznie konwojów organizowanych w ramach służby wewnętrznej jednostek.
Żandarmeria Wojskowa, jako wyspecjalizowany organ porządkowy, działa na podstawie własnych przepisów i ustaw. Posiadają oni odmienne wzory dokumentacji oraz specyficzne procedury, które wynikają z ich ustawowych uprawnień i nie mają zastosowania w standardowej służbie konwojowej jednostek wojskowych.
Ustawa o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych
Ustawowy fundament działań ŻW, określający zadania formacji, w tym wprost konwojowanie osób, mienia i dokumentów.
Ustawa o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej
Art. 11 i 12 określają przypadki użycia siły fizycznej, kajdanek lub broni podczas konwojowania osób, mienia lub dokumentów niejawnych.
Zarządzenie nr 21/MON w sprawie nadania statutu Żandarmerii Wojskowej
Akt określający strukturę i zadania oddziałów ŻW. Wraz z Zarządzeniem nr 22/MON definiuje on zasady wykonywania czynności ochronnych i konwojowych. Dokument dostępny w Portalu Wiedzy MILNET-Z (zakładka ŻW) oraz w Dzienniku Urzędowym MON.
Zarządzenie Komendanta Głównego ŻW ws. czynności służbowych
Główny dokument techniczny określający metodykę konwojowania i wzory dokumentacji stosowane wyłącznie przez ŻW. Dokument dostępny w Portalu Wiedzy MILNET-Z.